«Έτρεμε και έκλαιγε ο Μεταξάς» – Η αντίδραση του δικτάτορα όταν έλαβε το ιταλικό τελεσίγραφο

Για να μην ξεχνάμε την ιστορική αλήθεια για το «περήφανο» όχι του φασίστα δικτάτορα. Οι υπογραμμίσεις δικές μας.

 

 

 

«Έτρεμε και έκλαιγε ο Μεταξάς» – Η αντίδραση του δικτάτορα όταν έλαβε το ιταλικό τελεσίγραφο

 

 

 

Η κυρίαρχη ιδεολογία – η αστική – έχει δημιουργήσει μια σειρά ιστορικούς μύθους τους οποίους περνάει από γενιά σε γενιά. Ένας ΜΕΓΑΛΟΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΜΥΘΟΣ, ένα ψέμα μεγατόνων, είναι ότι το περίφημο «ΌΧΙ» απέναντι στους ιταλούς φασίστες και το Μουσολίνι το είπε ο δικτάτορας Μεταξάς. Εκμεταλλευόμενοι αυτήν την αστική προπαγάνδα βγαίνουν οι εγκληματίες-ναζί της Χρυσής Αυγής και κραυγάζουν «Τα Όχι θέλουν Μεταξάδες». 

Ποιά είναι όμως η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ για το «ΌΧΙ» του 1940;

Τι απάντησε στο ιταλικό τελεσίγραφο ο ΔΙΚΤΑΤΟΡΑΣ ΜΕΤΑΞΑΣ;

Την απάντηση τη δίνει ο ίδιος ο τότε ιταλός πρεσβευτής στην Αθήνα Εμμανουέλε Γκράτσι:

«Ο Μεταξάς ―γράφει ο Γκράτσι― άρχισε να διαβάζει το τελεσίγραφο. Τα χέρια του, καθώς διάβαζε, έτρεμαν και διαμέσου των γυαλιών του είδα τα μάτια του να δακρύζουν, όπως συνέβαινε όταν βρίσκονταν σε μεγάλη συγκίνηση. Άμα τέλειωσε το διάβασμα με κοίταξε κατάματα και με φωνή συγκινημένη, αλλά σταθερή, μου είπε (γαλλικά) «Ώστε έχουμε πόλεμο». Του απάντησα πως αυτό δεν ήταν απαραίτητο και ότι η Ιταλική κυβέρνηση έλπιζε πως η Ελληνική θα δεχόταν την αξίωσή της να περάσουν ελεύθερα τα Ιταλικά στρατεύματα που θ’ άρχιζαν τις κινήσεις τους στις 6 το πρωί. Ο Μεταξάς μου είπε τότε πως αυτό ήταν αδύνατο κι αν θα ήθελε να ενδώσει, δεν μπορούσε να βρει μέσα σε τρεις ώρες τον καιρό να πάρει διαταγές απ’ το Βασιλέα και να μεταβιβάσει τις αναγκαίες οδηγίες. Ο Μεταξάς με ρώτησε αν τουλάχιστον μπορούσα να του δείξω ποια ήταν τα στρατηγικά σημεία που ήθελε να καταλάβει η ιταλική κυβέρνηση. Φυσικά υποχρεώθηκα να του απαντήσω ότι δεν είχα καμιά ιδέα. Ο Μεταξάς απάντησε: «Βλέπετε ότι είναι αδύνατο (να κάνω τίποτα). Η ευθύνη του πολέμου βαρύνει την ιταλική κυβέρνηση». 

Ο… «περήφανος» φασίστας-δικτάτορας Μεταξάς άρχισε λοιπόν να τρέμει και να δακρύζει, προφανώς επειδή ο ομοϊδεάτης του Μουσολίνι θέλησε να του επιτεθεί. Ο φασισμός που ο ίδιος ο Μεταξάς ΥΠΗΡΕΤΟΥΣΕ τώρα στρέφονταν εναντίον του και ο ξενόδουλος δικτάτορας καταλάβαινε πως κάπου εκεί ξεκινούσε το τέλος του φασιστικού καθεστώτος της 4ης Αυγούστου. 

Για την αντίδραση του Ιωάννη Μεταξά στο ιταλικό τελεσίγραφο σχολιάζει σχετικά ο μεγάλος ιστορικός Γιάννης Κορδάτος στο «Ριζοσπάστη» της 28ης Οκτώβρη 1945:

Όπως φαίνεται απ’ τη στιχομυθία αυτή, ο Μεταξάς, αν το τελεσίγραφο ήταν κάπως ελαστικό θ’ άρχιζε διαπραγματεύσεις, δηλαδή θα υποχωρούσε, αφού φυσικά πρώτα έκανε τις ανάλογες μεταβολές στο ναυτικό και στο στρατό, γιατί ύστερα από τον τορπιλισμό της «Έλλης» ο Ελληνικός στρατός και λαός είχαν εξαγριωθεί και ο Μεταξάς βρισκόταν σε πολύ δύσκολη θέση. Τον δέχτηκε λοιπόν τον πόλεμο σαν αναγκαίο κακό, περιμένοντας την ηθική υποστήριξη του Χίτλερ, γι’ αυτό όταν ήλθαν οι Άγγλοι στην Ελλάδα ως σύμμαχοι και έφερναν πολεμικό υλικό και βαριά τανκς, άρχισε να δυσφορεί και να διαμαρτύρεται έμμεσα, όπως μου έλεγε τότε ο Γεώργ. Καρτάλης που ως στρατιώτης είχε εμπιστευτική θέση. 

Έβαλε μάλιστα και τις αρμόδιες Ελληνικές υπηρεσίες να δηλώνουν στους Εγγλέζους πως τα γεφύρια των ελληνικών δρόμων δεν αντέχουν για να μεταφερθεί στο εσωτερικό το αγγλικό υλικό και υπάρχει κίνδυνος να γίνουν δυστυχήματα και καταστροφές. 

Δηλαδή ο Μεταξάς, που στο μεταξύ, όπως έγραψαν ευρωπαϊκές εφημερίδες, μέσω του Τούρκου υπουργού των Εξωτερικών Σαράτσογλου, διαπραγματεύονταν με τον Χίτλερ για να βρεθεί μια διέξοδος στην ιταλοελληνική διαφορά και να σταματήσει ο πόλεμος, δυσφορούσε για τις προετοιμασίες των Εγγλέζων, κι αυτά γιατί δεν ήθελε να βρουν οι φίλοι του Γερμανοί καμία αντίσταση από ξένο στρατό, όταν την Άνοιξη θα κατέβαιναν στην Ελλάδα. Έτσι σκέπτονταν κι αυτά μαγείρευε ο «εθνικός» κυβερνήτης.

 

 

 

 

 

 

Πηγή: http://fanthis.blogspot.gr/search?q=%CE%9C%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%9E%CE%91%CE%A3

 

 

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *